Kocia i psia przyjaźń

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym miasteczku, gdzie domy były kolorowe jak cukierki, mieszkała Kicia – biała kotka o bursztynowych oczach. Kicia uwielbiała leniwe popołudnia na parapetach i ciepłe mleko z miseczki. Naprzeciwko, w niebieskim domku z ogródkiem, mieszkał Pimpuś – kudłaty pies o merdającym ogonie. Pimpuś lubił biegać za piłką i głośno szczekać na wróble. Kicia i Pimpuś nigdy ze sobą nie rozmawiali. Każde z nich myślało, że są zbyt różne, by móc się przyjaźnić.

Pewnego słonecznego poranka Kicia wyszła na spacer po miękkiej trawie. Nagle zobaczyła piękną, kolorową piłkę, która potoczyła się w stronę płotu. Pimpuś biegł za nią, ale piłka utknęła w krzaku jeżyny. Pimpuś spróbował ją wyciągnąć łapą, ale kolce go drapały. – Au! – pisnął smutno.

Kicia przyglądała się temu z daleka. Miała ochotę pomóc, ale bała się, że Pimpuś będzie na nią szczekał. Jednak widząc jego zmartwioną mordkę, podeszła cicho. – Cześć – zamruczała. – Widzę, że masz kłopot. Może ja pomogę?

Pimpuś zdziwił się, że kotka mówi do niego miłym głosem. – Bardzo bym chciał – odparł. Kicia zwinęła się w zgrabny kłębek i wsunęła łapkę między kolce. Delikatnie wyciągnęła piłkę. – Proszę – podała ją Pimpusiowi. – Dziękuję! – ucieszył się pies.

Od tego dnia Kicia i Pimpuś zaczęli się spotykać na łące. Kicia uczyła Pimpusia cicho podkradać się do motyli, a Pimpuś pokazywał Kici, jak wesoło gonić liście niesione wiatrem. Kicia tłumaczyła, że czasem warto odpocząć, a Pimpuś, że warto się czasem wygłupiać.

Inne zwierzęta patrzyły na nich z niedowierzaniem. – Kot i pies? Przecież oni zawsze się kłócą – szeptały wiewiórki. Ale Kicia i Pimpuś wiedzieli, że nie ma jednej zasady dla wszystkich. Każdy może być inny i wciąż być dobrym przyjacielem.

Pewnego popołudnia Kicia przyniosła Pimpusiowi świeże mleko w muszelce, a Pimpuś podzielił się swoją ulubioną kością. Kicia tylko polizała kość, a Pimpuś nie lubił mleka, ale oboje śmiali się z tego. Najważniejsze, że chcieli dzielić się tym, co dla nich ważne.

Wieczorem, gdy słońce chowało się za domy, Kicia wróciła na swój parapet, a Pimpuś do budy. Wiedzieli, że jutro znów się spotkają. Na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, a Kicia zamruczała cichutko: – Jaka to przyjemność mieć kogoś, kto jest inny i to właśnie nas łączy. Pimpuś westchnął szczęśliwy i zasnął, machając ogonem we śnie.