Bajka o królewnie Śnieżce, która odkryła swój blask

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, za siedmioma górami i siedmioma lasami, w zamku na śnieżnej górze mieszkała królewna Śnieżka. Miała włosy białe jak puch, skórę białą jak mleko i oczy błękitne jak lodowe kryształki. Była bardzo piękna, ale czuła się samotna, bo myślała, że nikt inny nie wygląda tak jak ona.

Pewnego dnia Śnieżka wybiegła na zamek, aby pobawić się na śniegu. Wszędzie wokół leżał biały puch, drzewa były przykryte śnieżnymi czapami, a słońce iskrzyło na lodzie. Królewna westchnęła: „Jestem taka inna, wszystko wokół jest białe, ale nikt nie jest biały tak jak ja”.

Wtedy zza śnieżnej zaspy wyszedł mały rycerz o imieniu Krzysiu. Miał na sobie srebrną zbroję i czerwoną pelerynę. „Dlaczego jesteś smutna, królewno?” – zapytał. „Bo wszyscy mówią, że jestem piękna, a ja czuję się tylko inna – szepnęła Śnieżka.

Krzysiu uśmiechnął się i wskazał na płatki śniegu spadające z nieba. „Popatrz, każdy płatek jest inny – żaden nie wygląda tak samo. Twoja biała skóra jest jak śnieg – wyjątkowa i delikatna. To twój blask!” – powiedział ciepło.

Śnieżka spojrzała na swoje dłonie. Były białe jak obłoki. „Naprawdę?” – zapytała. Krzysiu skinął głową i zaproponował, żeby razem ulepili bałwana. Lepili wielką kulę śniegu, a potem mniejszą. Śnieżka dała bałwanowi marchewkowy nos, a Krzysiu węgielki na oczy.

Kiedy bałwan był gotowy, Śnieżka zobaczyła, że on też jest cały biały. „Jesteśmy do siebie podobni!” – zaśmiała się. „Bo śnieg to twoja siostra” – żartował Krzysiu. Obydwoje bawili się w rzucanie śnieżkami i robienie aniołów na śniegu. Królewna śmiała się głośno.

Po powrocie do zamku mama królowa zapytała, czemu Śnieżka jest taka radosna. „Zrozumiałam, że być innym to dobrze. Moja biała skóra to nie wada, ale dar” – odpowiedziała królewna. Królowa przytuliła ją mocno. „Jesteś moim płatkiem śniegu” – szepnęła.

Wieczorem Śnieżka położyła się do łóżka. Przez okno widziała gwiazdy migoczące na ciemnym niebie – każda inna, każda piękna. Zamknęła oczy i uśmiechnęła się. Czuła, że jest dokładnie taka, jaka powinna być. Dobranoc, królewno. Śpij słodko.