Króliczek i Zaczarowany Hełm

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie mieszkał króliczek o imieniu Kicuś. Miał mięciutkie, białe futerko i długie uszy, które sterczały jak dwie chorągiewki. Kicuś uwielbiał oglądać rycerzy w lśniących zbrojach, ale był tylko małym królikiem.

Pewnego dnia Kicuś znalazł pod starym dębem mały, srebrny hełm. Hełm był trochę za duży, ale króliczek włożył go na głowę i poczuł się jak prawdziwy rycerz. „Będę bronił lasu!” – pisnął radośnie.

Kicuś pobiegł do strumyka, gdzie mieszkała jego przyjaciółka, wiewiórka Pola. „Zobacz, co znalazłem!” – zawołał. Pola klasnęła w łapki: „Teraz możesz zostać rycerzem króliczkiem!”

Razem poszli do łąki, gdzie mały jeżyk Igiełka utknął w krzakach malin. „Pomocy!” – wołał. Kicuś podbiegł, odsunął gałązki i uwolnił jeżyka. „Jesteś dzielny!” – powiedziała Pola.

Potem usłyszeli smutne bzyczenie. To pszczółka Basi nie mogła znaleźć drogi do ula. Kicuś założył hełm i poprowadził pszczółkę przez las, aż trafili na słoneczną polanę, gdzie stał ul. „Jesteś moim bohaterem!” – bzyknęła Basia.

Gdy słońce zaczęło chylić się ku zachodowi, Kicuś wrócił do swojej norki. Zdjął hełm i położył go obok legowiska. Czuł się zmęczony, ale bardzo szczęśliwy. Pomógł przyjaciołom, a to było lepsze niż lśniąca zbroja.

Mama króliczka pogłaskała go po uszku. „Jesteś dzielny, synku. Prawdziwy rycerz nie musi być duży – ważne, żeby miał dobre serce”. Kicuś uśmiechnął się i zamknął oczy.

Nad lasem zapadła ciemność, a na niebie pojawiły się gwiazdy. Kicuś wtulił się w sianko i szepnął: „Dobranoc, lesie. Dobranoc, przyjaciele”. I zasnął spokojnie, śniąc o przygodach pełnych dobroci.