Księżniczka Iskierka i Zapomniany Klucz

— Bajka do czytania —

W małym królestwie, gdzie domki były z piernika, a ulice z lukru, mieszkała księżniczka Iskierka. Miała złote loczki i zawsze nosiła fioletową sukienkę. Jej najlepszym przyjacielem był książę Błyskotka, który uwielbiał budować zamki z klocków i rozwiązywać zagadki.

Pewnego dnia, w ogrodzie za pałacem, księżniczka znalazła małą, srebrną skrzynię. Była zamknięta na klucz, a na wieku wygrawerowano tajemnicze słowa: „Tylko odważne serce otworzy to, co najcenniejsze”. Iskierka westchnęła: „Gdzie jest ten klucz?”.

Błyskotka podszedł i przeczytał napis. „Musimy go znaleźć” – powiedział. „Ale nie wiemy, gdzie szukać” – zmartwiła się księżniczka. Wtedy z krzaka róż odezwała się mała wiewiórka: „Klucz ukryto w Srebrnym Lesie. Ale las jest zaczarowany i wszyscy w nim śpią od setek lat.”

Iskierka i Błyskotka postanowili pomóc. Pożegnali się z rodzicami i ruszyli w drogę. Szli przez łąkę pełną kolorowych motyli, a potem przez most nad rzeką cytrynową. W końcu dotarli do Srebrnego Lasu, gdzie wszystkie drzewa były pokryte szronem i panowała głęboka cisza.

W lesie zobaczyli śpiące sowy, śpiące jelenie i śpiące wiewiórki. „Jak obudzić las?” – zapytała Iskierka. Nagle usłyszeli cichutki płacz. To była mała srebrna wróżka, która płakała pod grzybem. „Zgubiłam mój blask” – szlochała. „Bez niego las nie może się obudzić.”

Błyskotka podszedł do wróżki i powiedział: „Nie martw się, pomożemy ci”. Iskierka wyjęła z kieszeni swoje lusterko i odbiła w nim promienie zachodzącego słońca. Światło zatańczyło na skrzydłach wróżki i nagle znów zaczęły one lśnić. Wróżka uśmiechnęła się i podziękowała.

Wtedy wróżka wskazała im stary dąb. „Pod korzeniami znajdziecie klucz” – powiedziała. Iskierka i Błyskotka zaczęli kopać rękoma, aż w końcu Błyskotka wyciągnął mały, srebrny kluczyk. Las wokół nich ożył: ptaki zaczęły śpiewać, a drzewa zielenieć.

Wrócili do pałacu, a Iskierka włożyła klucz do zamka skrzyni. Kiedy wieko się podniosło, w środku nie było złota ani klejnotów, tylko małe, szklane serce, w którym tańczyły iskierki światła. Wtedy zrozumieli, że najcenniejsze jest to, co już mają – przyjaźń i odwagę, by pomagać innym.

Tego wieczoru księżniczka Iskierka i książę Błyskotka usiedli na balkonie i patrzyli w gwiazdy. „Dobranoc, przyjacielu” – szepnęła Iskierka. „Dobranoc” – odpowiedział Błyskotka. I wkrótce oboje zasnęli spokojnie, a nad królestwem świecił księżyc pełen magii.