Bajka o lecie

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego poranka, gdy promyki słońca tańczyły po ścianach, Leon obudził się z uśmiechem. Dziś zaczynały się wakacje, a on wraz z siostrą Zuzią mieli spędzić całe lato u dziadków na wsi. Chłopiec wybiegł na ganek, gdzie babcia już szykowała truskawki, a dziadek podlewał kwiaty.

Leon, zwany przez wszystkich Leonkiem, miał sześć lat i bujną wyobraźnię. Zuzia, starsza o rok, była spokojniejsza, ale lubiła przygody. Razem tworzyli zgrany duet. Babcia uśmiechnęła się na ich widok i powiedziała: – Dziś czeka nas wyjątkowe zadanie. Wspólnie pomożecie mi zebrać maliny na ciasto.

Chłopiec klasnął w dłonie. – Maliny! Uwielbiam je! – zawołał. Zuzia zaraz spytała: – A potem pójdziemy nad staw? – Jeśli zdążycie przed obiadem – odparła babcia. Dzieci wzięły koszyki i ruszyły do ogrodu. Słońce grzało coraz mocniej, a ptaki śpiewały wesoło w koronach drzew.

Zbieranie malin szło dobrze, ale po chwili Leon spostrzegł, że Zuzia smutnieje. – Co się stało? – zapytał. – Mój koszyk jest prawie pusty, bo kolce drapią mnie w ręce – odpowiedziała dziewczynka. Leon nie zastanawiał się długo: – To ja będę zbierał dla nas obojga! Później podzielimy się równo.

Zuzia uśmiechnęła się z wdzięcznością. – Jesteś najlepszym bratem na świecie! – powiedziała. Razem szybko napełnili koszyk. Kiedy wrócili do domu, babcia pochwaliła ich za pracowitość. – Za chwilę upiekę ciasto, a wy możecie pobiec nad staw. Tylko nie zapomnijcie o kapeluszach!

Droga nad staw wiodła przez łąkę pełną kwiatów. Leon zatrzymał się, by zerwać stokrotkę dla Zuzi. Nagle usłyszeli ciche piski. To mały kotek utknął w gęstych krzakach. – Musimy mu pomóc – zdecydowała Zuzia. Ostrożnie rozgarnęli gałęzie, a Leon wyjął przestraszone zwierzątko.

Kotek był cały, lecz drżał. Zuzia pogłaskała go i powiedziała: – Nie bój się, już jesteś bezpieczny. Zaniesiemy cię do babci, na pewno wie, co robić. Leon dodał: – Będzie cieszyć się, że ocaliliśmy kotka. Ruszyli z powrotem, a kotek mruczał cichutko w ramionach Zuzi.

Babcia zobaczyła ich z daleka. – Och, jaki śliczny maluch! – zawołała. Nakarmiła kotka mlekiem, a potem zadzwoniła do sąsiadki, która szukała swojego pupila. Okazało się, że to Tosia, która uciekła z podwórka. Wieczorem sąsiadka podziękowała dzieciom, a one poczuły się jak prawdziwi bohaterowie.

Gdy usiedli do stołu, babcia podała malinowe ciasto. Leon i Zuzia jedli z apetytem, a potem każde dostało dużą porcję z bitą śmietaną. Dziadek zapytał: – Co było dzisiaj najpiękniejsze? Zuzia odrzekła: – To, że sobie pomagaliśmy. Leon dodał: – I że uratowaliśmy kotka! Babcia uśmiechnęła się ciepło.