Mały doktor Krzysio i tajemnica odwagi

— Bajka do czytania —

Krzysio miał trzy lata i uwielbiał swój zestaw lekarza. Każdego dnia badał pluszowego misia, słuchał bicia serca lalki i przykładał plasterek na guzik króliczka. Mama mówiła, że Krzysio to najlepszy doktor w całym domu.

Pewnego wieczoru do Krzysia przyszedł mały zielony żółwik, który trząsł się ze strachu. „Doktorze, boję się zastrzyku!” – pisnął cieniutko. Krzysio pogłaskał żółwia po skorupce i powiedział: „Zobaczysz, wcale nie boli. A jeśli będziesz odważny, dam ci naklejkę z gwiazdką.”

Żółwik zamknął oczy, a Krzysio delikatnie dotknął go plastikową strzykawką. „Już po wszystkim!” – zawołał Krzysio. Żółwik otworzył jedno oko i uśmiechnął się. „Naprawdę? A gdzie ta naklejka?” Krzysio przykleił mu na skorupkę złotą gwiazdkę, która świeciła jak małe słoneczko.

Potem przyszła kolej na szarego słonika, który płakał, bo bolało go ucho. Krzysio wziął lusterko i zajrzał do środka. „Ojej, siedzi tam malutki pyłek. Musimy go wyczarować!” Krzysio dmuchnął w ucho słonika, a pyłek wyleciał. Słonik klasnął trąbą z radości.

Kiedy wszystkie pluszaki były zdrowe, Krzysio usiadł na dywanie. „Jesteś bardzo dzielnym doktorem” – powiedział miś. Krzysio pomyślał: „Odwaga to nie tylko nie bać się zastrzyku. To także pomaganie innym, żeby oni się nie bali.”

Mama przyszła do pokoju i przytuliła Krzysia. „Jesteś moim małym bohaterem” – szepnęła. Krzysio ziewnął. Zrobiło się cicho. Pluszaki spały w równym rządku na łóżku, a na biurku stał zestaw lekarza gotowy na jutro.

Okno otworzyło się lekko, a do środka wpadła gwiazda wieczoru. Usiadła na ramieniu Krzysia i szepnęła: „Dobranoc, dzielny doktorze. Jutro znów będziesz leczyć i pomagać. Śpij słodko.” Krzysio zamknął oczy, a gwiazda poleciała dalej na niebo.