Bajka o Mikołaju, który szukał przyjaciół

— Bajka do czytania —

Mikołaj był bardzo pracowitym staruszkiem. Mieszkał sam w swoim domku na skraju lasu. Miał mnóstwo zabawek w swoim warsztacie, ale nikogo, z kim mógłby się nimi podzielić. Pewnego dnia postanowił, że to musi się zmienić. Ruszył w świat, by znaleźć przyjaciół.

Mikołaj spakował do plecaka kilka małych zabawek i wyruszył w drogę. Szedł przez las, aż dotarł do polany, gdzie spotkał zajączka. Zajączek płakał, bo zgubił marchewkę. Mikołaj wyjął z plecaka marchewkową zabawkę i podarował zajączkowi. Ten ucieszył się i zapytał, dokąd Mikołaj idzie. Mikołaj odpowiedział, że szuka przyjaciół.

Zajączek powiedział: „Ja mogę być twoim przyjacielem!”. Mikołaj uśmiechnął się i razem ruszyli dalej. Po chwili usłyszeli ciche popiskiwanie. To mała wiewiórka, która zaplątała się w gałęzie. Mikołaj delikatnie uwolnił wiewiórkę, a ta z wdzięcznością przyjęła od niego mały orzeszek z plecaka.

Wiewiórka również dołączyła do Mikołaja i zajączka. Szli przez las, rozmawiając i śmiejąc się. Nagle zobaczyli sarenkę, która smutnie patrzyła w niebo. Okazało się, że sarenka boi się ciemności. Mikołaj wyjął małą latarenkę z plecaka i zapalił ją. Sarenka od razu poczuła się odważniej.

„Pójdź z nami!” – zawołał zajączek. Sarenka zgodziła się i dołączyła do przyjaciół. Teraz wyruszyli w piątkę: Mikołaj, zajączek, wiewiórka i sarenka. Szli dalej, aż dotarli do mostu nad strumykiem. Pod mostem siedział mały lis i płakał, bo nie umiał przeprawić się przez wodę.

Mikołaj wyjął z plecaka małą łódeczkę-zabawkę i pomógł lisowi przepłynąć. Lis był tak wdzięczny, że postanowił zostać z nimi. Teraz grupa liczyła pięcioro przyjaciół. Mikołaj poczuł, że jego serce wypełnia radość. Dotarli do dużej łąki, gdzie usiedli, by odpocząć.

Mikołaj rozłożył koc, a każdy z przyjaciół wyjął coś smacznego: marchewkę, orzeszki, jagódki. Dzielili się ze sobą i opowiadali historie. Mikołaj zdał sobie sprawę, że prawdziwe bogactwo to przyjaciele, a nie zabawki. Postanowił, że wróci do swojego domku, ale teraz już nie będzie sam.

Wieczorem Mikołaj zaprosił wszystkich do swojego warsztatu. Razem naprawili stare zabawki i zrobili nowe. Każde zwierzątko dostało prezent – nie dlatego, że było grzeczne, ale dlatego, że były przyjaciółmi. Mikołaj zrozumiał, że dzielenie się z innymi daje najwięcej szczęścia.

Od tamtego dnia Mikołaj nie był już samotny. Każdego dnia odwiedzali go przyjaciele, a on zawsze miał dla nich czas i uśmiech. Czasem wystarczy wyciągnąć rękę do drugiego, by znaleźć prawdziwe przyjaźnie.