Niezwykłe słuchowisko świętego Mikołaja

— Bajka do czytania —

Mała Zosia uwielbiała święta Bożego Narodzenia. Lubiła zapach pierników, blask choinkowych lampek i oczywiście prezenty. Ale najbardziej ze wszystkiego kochała słuchać opowieści o świętym Mikołaju. Pewnego dnia postanowiła stworzyć własne słuchowisko, które chciała mu podarować.

Zosia podeszła do regału z książkami i wybrała te najbardziej kolorowe. – Będą mi potrzebne – szepnęła do siebie. Usiadła na dywanie w swoim pokoju, rozłożyła książki i zaczęła przeglądać ilustracje. Z każdej historii chciała wziąć coś dobrego i wesołego, by stworzyć coś zupełnie nowego.

Nagle przypomniała sobie o starym magnetofonie, który dostała od taty. – Mogę nagrać swoje słuchowisko! – zawołała z radością. Pobiegła do szafy i wyjęła urządzenie, a potem znalazła pustą kasetę. Z pomocą mamy nauczyła się naciskać odpowiednie guziki: nagrywanie, pauza, stop.

Zosia postanowiła, że głównym bohaterem będzie sympatyczny renifer o imieniu Pędzik. – Pędzik ma zadarty nosek i zawsze się uśmiecha – opowiadała do mikrofonu. – Pewnego dnia gubi się w śnieżnej zawierusze i trafia do zaczarowanego lasu. A w lesie spotyka gadającego bałwana.

Bałwan Bazyli okazał się bardzo mądry. Pokazał Pędzikowi, że gwiazdy na niebie są jak drogowskazy. – Jeśli się zgubisz, spójrz w górę – powiedział Bazyli. Renifer podziękował i ruszył dalej. Zosia nagrywała dźwięki: tupot kopyt, szum wiatru i śmiech bałwana.

Nagle do akcji wkroczyła wiewiórka Kitka. – Słyszałam, że szukasz drogi do domu – powiedziała. – Pokażę ci skrót przez most z lodowych sopli. Pędzik szedł za Kitką, a Zosia dodała dźwięk pękającego lodu i chrzęstu śniegu. Była tak skupiona, że nie słyszała, jak mama woła na kolację.

Kiedy Pędzik dotarł do domu, okazało się, że czeka na niego mały chłopiec. – Jesteś moim najlepszym przyjacielem – powiedział chłopiec, przytulając renifera. Zosia zakończyła nagranie ciepłym akordem dzwoneczków. – Teraz muszę wysłać to Mikołajowi – pomyślała radośnie.

Razem z tatą zapakowali kasetę do kolorowego pudełka i przykleili kartkę: „Dla Świętego Mikołaja – słuchowisko od Zosi”. Wieczorem Zosia postawiła pudełko pod choinką i poszła spać. Kiedy rano obudziła się, kasety już nie było. Za to na jej poduszce leżał mały, srebrny dzwoneczek – znak od Mikołaja.