Bajka o małym misiu polarnym

— Bajka do czytania —

W białej krainie lodu i śniegu, gdzie słońce świeci nawet nocą, mieszkał mały miś polarny o imieniu Biały. Był najbardziej ciekawskim niedźwiadkiem w całej Arktyce. Każdego dnia odkrywał coś nowego, choć mama często prosiła, by nie oddalał się zbyt daleko od domu.

Pewnego ranka, gdy mama spała, Biały postanowił zbadać wielką górę lodu, która błyszczała w oddali. Szedł ostrożnie po śniegu, zostawiając za sobą ślady małych łapek. Po drodze spotkał fokę, która wygrzewała się na słońcu. 'Dokąd tak spieszysz, mały?' - zapytała. 'Chcę zobaczyć, co jest za tą górą!' - odpowiedział podekscytowany Biały.

Foka pokiwała głową: 'To daleka droga dla takiego malucha'. Ale Biały był uparty. Ruszył dalej, a wkrótce znalazł się w miejscu pełnym dziwnych, błyszczących kryształów lodu. Były tak piękne, że zapomniał o całym świecie. Nagle usłyszał cichy szelest - to mały lis polarny obserwował go z zaciekawieniem.

'Czy to twoje kryształy?' - zapytał Biały. Lis się uśmiechnął: 'Nie, należą do Arktyki. Możesz się nimi nacieszyć, ale uważaj - lód bywa zdradliwy'. Biały podziękował i ostrożnie dotknął jednego z kryształów. Był zimny i gładki jak lustro!

Gdy słońce zaczęło chować się za horyzont, Biały zorientował się, że zgubił drogę. Wszędzie wokół było tylko białe pustkowie. Przestraszył się, ale przypomniał sobie rady mamy - gdy się zgubisz, stań w miejscu i rozejrzyj. Nagle usłyszał znajomy głos - to mama go szukała!

Biały pobiegł w kierunku głosu i wkrótce znalazł się w ramionach zmartwionej mamy. 'Już nigdy nie odejdę tak daleko!' - obiecał, tuląc się do jej ciepłego futra. Mama tylko westchnęła: 'Wiem, że jesteś ciekawy świata, ale następnym razem zabierz mnie ze sobą, dobrze?'.

W drodze do domu Biały opowiadał mamie o wszystkich przygodach tego dnia. Pokazywał jej ślady na śniegu, które zostawiły zwierzęta, i opisywał piękne kryształy lodu. Mama słuchała z uśmiechem, ciesząc się, że jej syn jest takim bystrym obserwatorem.

Wieczorem, gdy złote światło zorzy polarnej rozświetliło niebo, Biały zasypiał wtulony w mamę. Śniło mu się o wielkich przygodach, które jeszcze przed nim, ale teraz wiedział, że najważniejsze jest mieć przy sobie kogoś, kto zawsze cię odnajdzie. Na zewnątrz śnieg delikatnie prószył, a gwiazdy mrugały do śpiących niedźwiadków.