Bajka o niesfornych zwierzątkach

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie, gdzie promienie słońca tańczyły między drzewami, mieszkała gromadka niesfornych zwierzątek. Króliczek Kicuś, wiewióreczka Ruda i mały jeżyk Igiełka uwielbiali psocić. Każdego dnia wymyślali nowe figle, które często kończyły się bałaganem i zmartwieniami innych mieszkańców lasu.

Pewnego ranka Kicuś postanowił zrobić psikusa swojemu przyjacielowi, misiowi Bartkowi. Podkradł mu ulubiony miodek i schował w dziupli starego dębu. Bartek długo szukał swojego przysmaku, a Kicuś tylko chichotał pod wąsem. Ruda i Igiełka przyglądali się temu z daleka, śmiejąc się cicho.

Po południu Ruda wpadła na pomysł, aby przestraszyć panią sowę, która spała w swojej dziupli. Wzięła suchą gałązkę i zastukała nią w pień drzewa. Sowa obudziła się z przestrachem, a Ruda uciekła, zadowolona z udanego żartu. Igiełka tymczasem postanowił potoczyć się z górki prosto w stertę liści, które pan borsuk starannie zgrabił.

Wieczorem wszystkie zwierzątka zebrały się na polanie, aby zjeść kolację. Okazało się, że miodek Bartka zniknął, a sowa była zła i smutna. Borsuk narzekał na rozrzucone liście. Kicuś, Ruda i Igiełka spojrzeli po sobie – nagle ich psoty nie wydawały się już takie zabawne. Zrozumieli, że sprawili innym przykrość.

Następnego dnia postanowili wszystko naprawić. Kicuś oddał miodek Bartkowi i przeprosił go serdecznie. Ruda pomogła sowie znaleźć spokojne miejsce do snu, a Igiełka starannie zgrabił liście razem z borsukiem. Praca szła im wolno, ale byli zdeterminowani, aby zrobić to dobrze.

Kiedy skończyli, poczuli wielką radość. Bartek uśmiechnął się i podzielił się z nimi miodkiem. Sowa opowiedziała im ciekawą historię o gwiazdach, a borsuk zaprosił wszystkich na herbatkę z malinami. Niesforne zwierzątka odkryły, że pomaganie innym daje o wiele więcej szczęścia niż psoty.

Od tego dnia Kicuś, Ruda i Igiełka nadal byli weseli i pełni energii, ale swoje figle kierowali w dobrą stronę. Wymyślali zabawy, w które mogli włączyć wszystkich mieszkańców lasu. Organizowali wspólne biegi, chowali się w krzakach i razem zbierali jagody. Las stał się jeszcze weselszym miejscem.

Wieczorem, gdy księżyc wszedł na niebo, zwierzątka usiadły na polanie i patrzyły w gwiazdy. Kicuś szepnął: „Jak dobrze, że mamy siebie”. Ruda przytuliła się do niego, a Igiełka zamknął oczy. Wokół panowała cisza i spokój, a małe serduszka biły równo, pełne miłości i przyjaźni.