Noworoczna gwiazdka Gucia

— Bajka do czytania —

W lesie nad strumykiem mieszkał mały zajączek o imieniu Gucio. Był bardzo ciekawy świata i uwielbiał patrzeć w niebo pełne gwiazd.

Pewnego zimowego wieczoru mama Gucia powiedziała: – Synku, dziś noc, gdy żegnamy stary rok i witamy nowy. To czas, by spełniać marzenia i robić dobre rzeczy. Gucio zastanawiał się, co dobrego może zrobić.

Następnego dnia, gdy śnieg skrzył się w słońcu, Gucio spotkał wiewiórkę Lilkę. – Cześć, Gucia! Myślisz, co przyniesie nam Nowy Rok? – zapytała Lilka. – Nie wiem, ale chcę, żeby był wyjątkowy – odpowiedział zajączek.

Wtem coś błysnęło w śniegu. Była to mała, srebrna gwiazdka. – Patrz! Gwiazda spadła z nieba! – zawołała Lilka. Gwiazdka była zimna i smutna. – Musimy pomóc jej wrócić do domu – postanowił Gucio.

Zwierzątka wzięły gwiazdkę i pobiegły na najwyższe wzgórze w lesie. – Kiedy dobrze się zamachniemy, poleci wysoko! – powiedział Gucio. Lilka dodała: – A dobre uczynki sprawiają, że gwiazdy świecą mocniej.

Razem podrzuciły gwiazdkę jak najwyżej. Uniosła się w górę, a jej światło stało się jaśniejsze. – Lecę do nieba! Dziękuję! – usłyszały cichutki głosik. Gucio i Lilka uścisnęli się szczęśliwi.

Wieczorem mama Gucia przytuliła go i powiedziała: – Zrobiłeś coś bardzo pięknego. Nowy Rok będzie dla ciebie dobry. Po kolacji i kąpieli Gucio położył się do łóżka. Patrzył przez okno na migoczące gwiazdy. Jedna z nich mrugała do niego szczególnie mocno. Zmęczony i szczęśliwy zamknął oczy, a w snach znów bawił się z Lilką i gwiazdkami. Dobranoc, Gucia. Dobranoc, mały czytelniku.