Leśni Mali Przyjaciele

— Bajka do czytania —

W cichym, zielonym lesie, gdzie między drzewami tańczyły promienie słońca, mieszkały małe owady. Były tam mrówki, biedronki, motyle i pszczoły. Każdego dnia robiły coś ważnego, ale nie zawsze wiedziały, jak bardzo są potrzebne.

Pewnego ranka mała mrówka o imieniu Tosia obudziła się w swoim mrowisku. Była smutna, bo myślała, że jest za mała, by zrobić coś wielkiego. „Jestem taka malutka, nikt mnie nie zauważa” – westchnęła, idąc do pracy.

Tymczasem na łące biedronka Kropka zbierała rosę z trawy. „Dzień dobry, Tosiu!” – zawołała. „Dlaczego jesteś smutna?” Tosia opowiedziała jej o swoich myślach. Kropka uśmiechnęła się i powiedziała: „Każdy z nas ma swoją ważną pracę. Pomyśl, co by było, gdyby mrówki nie budowały mrowisk?”

Nagle z daleka doleciał cichy płacz. To pszczoła Maja płakała, bo jej skrzydełko było lekko zranione. „Nie mogę dziś zbierać nektaru” – szlochała. „Kto pomoże kwiatom?” Tosia i Kropka spojrzały na siebie i od razu pobiegły po pomoc.

Motyl Leon, który mieszkał na polanie, usłyszał o kłopocie Mai. „Nie martw się” – powiedział. „Pomogę ci zanieść pyłek, a ty odpocznij. Każdy z nas może pomóc, choć inaczej.” Leon zwinął trochę pyłku w mały kłębek i poleciał do kwiatów.

Mrówka Tosia zrozumiała, że każda pomoc jest ważna. Zaczęła nosić małe listki do gniazda Mai, by było jej ciepło. Biedronka Kropka przyniosła kropelkę miodu, by Maja miała siłę. Wszystkie owady pracowały razem, a las stał się jeszcze piękniejszy.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Maja podziękowała wszystkim. „Bez was nie dałabym rady” – szepnęła. Tosia uśmiechnęła się szeroko. „Jesteśmy różni, ale każdy z nas jest ważny. Nawet mała mrówka może zrobić wielką rzecz” – powiedziała.

Wieczorem owady usiadły na liściu i patrzyły, jak gwiazdy pojawiają się na niebie. Były zmęczone, ale szczęśliwe. Powoli zamykały oczy, a las otulił je kojącą ciszą. Dobranoc, maleńcy przyjaciele. Śpijcie spokojnie pod gwiazdami.