Owieczka Mela i niezwykłe ziarenko

— Bajka do czytania —

Na zielonej łące, wśród polnych kwiatów i brzęczących pszczół, mieszkała mała owieczka o imieniu Mela. Miała miękką, białą wełnę i różowe uszka, które stawały do góry, gdy była ciekawa. Najbardziej lubiła skakać po łące i szukać przygód.

Pewnego słonecznego poranka Mela zobaczyła coś błyszczącego w trawie. Podeszła bliżej – to było małe, złote ziarenko, które mieniło się w słońcu. – Ale piękne! – powiedziała Mela i ostrożnie wzięła je w kopytka.

Postanowiła zasadzić ziarenko na swojej ulubionej polanie. Wykopała dołek, włożyła ziarenko, przykryła ziemią i codziennie podlewała je wodą ze strumyka. – Rośnij, małe ziarenko – szeptała.

Po kilku dniach z ziemi wyrosła mała, zielona roślinka. Mela podlewała ją dalej, a roślinka rosła coraz wyżej. Aż pewnego ranka, zamiast liści, pojawiły się na niej kolorowe cukierki! Wisiały na gałązkach jak błyszczące bombki.

Zwierzęta z łąki zobaczyły niezwykłe drzewo. Przyszła krówka, króliczek i mały piesek. – Mela, czy możemy wziąć po jednym cukierku? – zapytała krówka. Ale Mela zmarszczyła nosek. – To moje drzewo, nie chcę się dzielić.

usiadła pod drzewem sama, z dala od innych. Cukierki były słodkie, ale Mela czuła się smutna. Widziała, jak krówka, króliczek i piesek bawią się razem na sąsiedniej łące. Zrozumiała, że samotna zabawa nie daje tyle radości.

Podbiegła do nich i powiedziała: – Przepraszam, chcę się z wami podzielić. Chodźcie ze mną! Wszyscy pobiegli do drzewa, zerwali po cukierku i zaczęli skakać i śmiać się razem. Drzewo zdawało się jeszcze bardziej błyszczeć w słońcu.

Kiedy słońce zaszło, Mela położyła się na miękkiej trawie. Obok niej spały zmęczone zabawą zwierzęta. Nad łąką zapadła cisza, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. – Dzielenie się sprawia, że radość rośnie – szepnęła Mela i zamknęła oczy.