Bajka o Pepe, który dzielił się radością

— Bajka do czytania —

W pewnym zielonym lesie, gdzie promienie słońca tańczyły między drzewami, mieszkał mały zajączek o imieniu Pepe. Pepe miał mięciutkie, szare futerko i długie uszy, które zawsze unosiły się, gdy był zaciekawiony. Każdego dnia wyruszał na poszukiwanie skarbów – błyszczących kamyczków, które chował do swojej wiklinowej koszyczki.

Pewnego popołudnia Pepe znalazł szczególnie piękny kamyk – lśnił jak małe słońce wśród mchu. Uradowany przycisnął go do serca i pobiegł do swojej norki, aby schować go do skrzyni. W koszyczku miał już dwanaście błyszczących kamyków, a każdy z nich był dla niego wyjątkowy.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Pepe spotkał swoje przyjaciółki – wiewiórkę Zuzię i srokę Kasię. Zuzia smutnie patrzyła na pusty orzech. – Nie mam już orzechów na zimę – powiedziała cicho. Kasia z kolei zgubiła swoją ulubioną piórko.

Pepe spojrzał na swoją skrzynię pełną kamyków. Poczuł, że w brzuszku robi mu się ciepło, ale nie ze strachu – raczej jakby coś chciało wyjść na zewnątrz. – Wiem! – zawołał. – Podzielę się z wami moimi skarbami! – Wyjął z koszyczka trzy najpiękniejsze kamyki i dał Zuzi, a trzy inne Kasi.

Oczy Zuzi i Kasi zaświeciły się jak same kamyki. – Dziękujemy, Pepe! – zawołały radośnie. Pepe poczuł, że jego serce robi się większe. Nagle zrozumiał, że dzielenie się sprawia, że radość nie maleje, ale rośnie jak kwiat podlewany słońcem.

Wieczorem wszystkie trzy zwierzątka usiadły razem na pniu. Zuzia upiekła małe ciasteczka z orzechów, Kasia przyniosła pachnące listki, a Pepe opowiedział historię o każdym kamyku. Śmiali się i rozmawiali, aż gwiazdy zaczęły migotać na niebie.

Tej nocy Pepe wrócił do norki z uczuciem spokoju. Spojrzał na gwiazdy przez okno i pomyślał: „Największym skarbem jest mieć przyjaciół, z którymi można się dzielić”. Zamknął oczy i uśmiechnął się, a wokół niego zapanowała cisza pełna ciepła.

Dobranoc, Pepe. Dobranoc, wszystkie małe serduszka, które lubią się dzielić. Niech wasze sny będą pełne jasnych, błyszczących chwil, a gdy obudzicie się rano, pamiętajcie – dzielenie się to magia, która nigdy się nie kończy.