Bajka o policjancie i złodzieju

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku żył sobie policjant Franek, który codziennie dbał o bezpieczeństwo mieszkańców. Pewnego ranka zauważył chłopca wyciągającego jabłko ze straganu bez zapłaty. Był to Jaś - mały łobuziak, który często wpadał w tarapaty. Franek postanowił podejść do sprawy inaczej niż zwykle.

Zamiast od razu krzyczeć, policjant spokojnie zapytał Jasia, dlaczego zabrał jabłko. Chłopiec spuścił wzrok i wyznał, że jego mama jest chora, a on bardzo chciał jej coś smacznego podarować. Franek zrozumiał, że za czynem Jasia stały dobre intencje, choć sposób ich realizacji był niewłaściwy.

Policjant zaproponował chłopcu układ: jeśli Jaś pomoże mu przez tydzień w porządkach na komisariacie, dostanie uczciwie zapracowane jabłka dla mamy. Chłopiec zgodził się, choć nie był pewien, czy podoła zadaniu. Franek obiecał, że pokaże mu też, jak w przyszłości zdobywać rzeczy w uczciwy sposób.

Każdego ranka Jaś sumiennie zamiatał podłogę, układał dokumenty i pomagał w drobnych pracach. Ku jego zaskoczeniu, policjanci traktowali go bardzo życzliwie. Pewnego dnia starszy kolega Franka opowiedział mu historię o tym, jak sam w dzieciństwie wpadł w kłopoty, ale dzięki pomocy życzliwych ludzi zmienił swoje życie.

Pod koniec tygodnia Jaś otrzymał nie tylko koszyk jabłek, ale też małą nagrodę za swoją pracę. Najważniejsze jednak było to, że zrozumiał, iż uczciwość i ciężka praca przynoszą większą satysfakcję niż kradzież. Jego mama, wzruszona prezentem, długo przytulała syna, dumna z jego przemiany.

Franek zaproponował Jasiowi, że może zostać młodym pomocnikiem policji i uczyć innych dzieci zasad bezpieczeństwa. Chłopiec z radością przystał na tę propozycję. Od tej pory w miasteczku można było często widzieć ich razem - dzielnego policjanta i jego małego pomocnika.

Historia Jasia szybko rozniosła się po miasteczku. Inne dzieci, widząc jego przemianę, też chciały pomagać policjantom. Franek zorganizował specjalny klub młodych pomocników, gdzie uczyli się zasad dobrego zachowania i pomagania innym.

Wieczorami Jaś często siadał z mamą na ławeczce przed domem i opowiadał jej o swoich przygodach. Patrzyli razem na gwiazdy, ciesząc się swoim towarzystwem. Chłopiec już nigdy więcej nie wziął niczego bez pytania, bo zrozumiał, że prawdziwą radość daje uczciwe życie.