Bajka o skimboardingu Kacpra i delfinka

— Bajka do czytania —

Nad błękitnym morzem, na złocistej plaży, mieszkał mały chłopiec o imieniu Kacper. Jego największym marzeniem było ślizgać się po wodzie jak starsze dzieci na skimboardzie. Deska leżała obok niego – kolorowa, z rysunkiem żaglówki – ale Kacper bał się, że upadnie, bo nogi mu się trzęsły z ekscytacji.

Pewnego słonecznego popołudnia Kacper postanowił spróbować. Wziął deskę w ręce i podszedł do linii wody. Fale delikatnie lizały brzeg, a wiatr muskał policzki chłopca. - Tylko nie przewróć się od razu – szepnął sam do siebie, kładąc deskę na mokrym piasku. Rozbiegł się, wskoczył na nią i… po chwili wylądował w wodzie z pluskiem. Był cały mokry, ale zaśmiał się – woda była ciepła i przyjemna.

Niedaleko, między falami, coś błysnęło. To był mały delfinek o imieniu Figiel. Zaciekawiony pluskiem, podpłynął bliżej. - Cześć! Widzę, że próbujesz się ślizgać. Ja też to lubię! – powiedział wesoło, wystawiając głowę nad wodę. Kacper zdziwił się, ale nie bał – delfinek miał przyjazne oczka. - Naprawdę? Ale ty jesteś w wodzie cały czas, a ja spadam – westchnął chłopiec.

Figiel uśmiechnął się szeroko. - A może spróbujesz na moim grzbiecie? Pokażę ci, jak złapać równowagę. Kacper nieśmiało wziął deskę, położył się na wodzie, a delfinek delikatnie podtrzymał go pod brzuszkiem. - Teraz wyprostuj nogi i patrz przed siebie – instruował Figiel. Kacper poczuł, jak deska stabilnie sunie po wodzie. To było wspaniałe!

Po kilku minutach chłopiec nabrał odwagi i powiedział: - Spróbuję sam, bez pomocy. Delfinek skinął głową odpłynął na bezpieczną odległość. Kacper postawił deskę na piasku, rozbiegł się, wskoczył – i tym razem utrzymał się przez całe trzy sekundy, zanim fala zakołysała nim i wpadł do wody. Figiel klasnął płetwami: - Brawo! Coraz lepiej!

Kacper próbował dalej. Z każdym razem czuł się pewniej. W końcu udało mu się przejechać całe sześć metrów bez upadku. - Udało się! – krzyknął radośnie, a delfinek zrobił w powietrzu fikołka. Potem Figiel nauczył Kacpra jeszcze jednej rzeczy: - Pamiętaj, żeby zawsze słuchać morza. Gdy patrzysz na fale, wiesz, którą wybrać – powiedział tajemniczo.

Po całym dniu zabaw chłopiec był zmęczony, ale szczęśliwy. Usiadł na piasku, a delfinek pływał tuż przy brzegu. - Dziękuję, Figlu. Gdybym się poddał po pierwszym upadku, nigdy bym nie spróbował – powiedział cicho. - To ty jesteś dzielny, Kacprze. Każdy upad, to krok do przodu – odrzekł delfinek i zanurkował w morską toń.

Kiedy słońce schowało się za horyzontem, Kacper wrócił do domu. Tego wieczoru, leżąc w łóżku, patrzył przez okno na gwiazdy. W oddali słyszał szum morza – cichy, kojący. Zamknął oczy, a w myślach nadal ślizgał się po wodzie z uśmiechem – obok niego płynął przyjaciel. Powoli odpłynął w krainę snu, gdzie deska i fale były jego najlepszymi towarzyszami.