Księżniczka Lila i słowikowy sen

— Bajka do czytania —

Dawno temu, w krainie pastelowych chmur, mieszkała mała księżniczka o imieniu Lila. Miała złote loki i uśmiech, który rozjaśniał cały zamek, ale najbardziej na świecie kochała śpiewać.

Każdego wieczoru, gdy słońce chowało się za górami, księżniczka Lila siadała przy otwartym oknie i nuciła swoją ulubioną melodię. Ptaki przylatywały, by jej słuchać, a kwiaty w ogrodzie kołysały się w rytm piosenki.

Pewnego dnia, po długim dniu zabaw, Lila poczuła ogromną senność. Przetarła oczka, ziewnęła i zasnęła głęboko na swoim łóżku z baldachimem. Spała i spała, a nikt nie mógł jej obudzić.

Zaniepokojony król wezwał wszystkich mędrców i lekarzy, ale nikt nie znał sposobu. Aż do zamku przyleciał mały słowik, który codziennie słuchał śpiewu księżniczki.

Słowik usiadł na parapecie i zaczął cichutko nucić tę samą melodię, którą śpiewała Lila. Jego głos był delikatny jak szelest liści i ciepły jak promyk słońca.

Gdy pierwsze nuty popłynęły w powietrzu, powieki księżniczki lekko zadrżały. Uśmiechnęła się przez sen, a po chwili otworzyła swoje piękne, niebieskie oczy.

Wszyscy w zamku odetchnęli z ulgą, a Lila przytuliła małego słowika. Od tamtej pory każdego wieczoru śpiewali razem, a sen przychodził lekko i przyjemnie.

Kiedy gwiazdy pojawiły się na niebie, księżniczka Lila już spała spokojnie, a słowik nucił jej kołysankę. W pokoju zapanowała cisza, a sen otulił ją białym, puchatym obłokiem dobroci.