Bajka o zaczarowanych stronach internetowych

— Bajka do czytania —

Mały Krzyś uwielbiał oglądać na tablecie kolorowe obrazki i słuchać wesołych piosenek. Pewnego wieczoru, gdy mama powiedziała mu, że czas na dobranoc, Krzyś zapytał: – Mamo, skąd się biorą te wszystkie strony internetowe? Mama uśmiechnęła się tajemniczo i odpowiedziała: – To długa historia, ale jeśli chcesz, opowiem ci bajkę o zaczarowanych stronach.

Dawno, dawno temu, w krainie Cyfrolandii, mieszkał mały duszek o imieniu Klik. Klik miał za zadanie tworzyć piękne strony internetowe. Każda strona była jak domek – miała swoje drzwi, okna i kolorowe ściany. Klik używał magicznych kredek, które nazywały się HTML i CSS. HTML rysował ściany i drzwi, a CSS malował je na najpiękniejsze kolory.

Pewnego dnia Klik postanowił zbudować stronę dla małego chłopca o imieniu Krzyś. Chciał, żeby była pełna przygód i nauki. Klik zaprosił do pomocy swojego przyjaciela, robaczka o imieniu Link. Link potrafił łączyć różne strony ze sobą, tworząc ścieżki, po których można było wędrować.

Krzyś, gdy tylko otworzył stronę, zobaczył wielki, zielony las. W lesie mieszkały cyfrowe zwierzęta – wiewiórka Pixel, sowa Bajt i zajączek Serwer. Każde z nich uczyło Krzysia czegoś nowego. Pixel pokazał mu, jak klikać w przyciski, Bajt opowiedział o bezpieczeństwie, a Serwer nauczył go, że strony internetowe potrzebują odpoczynku, tak jak ludzie.

Kiedy Krzyś chciał wejść do ciemnej jaskini, sowa Bajt zatrzymała go i powiedziała: – Uważaj, nie wszystkie strony są bezpieczne. Zawsze pytaj rodziców, zanim klikniesz w coś nowego. Krzyś posłuchał rady i zamiast do jaskini, poszedł na słoneczną łąkę, gdzie rosły kolorowe kwiaty z literkami.

Na łące Krzyś spotkał robaczka Linka, który pokazał mu, jak przechodzić z jednej strony na drugą. – Wystarczy kliknąć w kolorowy napis i przenosisz się w nowe miejsce – powiedział Link. Krzyś był zachwycony i skakał po stronach jak po kamieniach w strumieniu.

Gdy słońce zaczęło zachodzić w Cyfrolandii, Klik powiedział: – Każda strona internetowa potrzebuje chwili ciszy, żeby odpocząć. Dlatego wieczorem wyłączamy tablety i idziemy spać. Krzyś zrozumiał, że nawet w magicznym świecie internetu trzeba znać umiar.

Krzyś zamknął oczy, a w jego głowie tańczyły kolorowe strony. Czuł się bezpieczny i szczęśliwy. Mama pogłaskała go po głowie i szepnęła: – Dobranoc, Krzysiu. Niech twoje sny będą pełne przygód, ale pamiętaj, że prawdziwy świat jest jeszcze piękniejszy. Krzyś uśmiechnął się i zasnął, a nad jego łóżkiem świeciły gwiazdy, które migotały jak przyciski na stronie internetowej.