Mały superbohater Tofik

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie mieszkał miś Tofik. Miał miękkie, brązowe futerko i wielkie, ciekawskie oczy. Każdego wieczoru siadał na swoim ulubionym kamieniu i patrzył w niebo. Marzył, żeby być superbohaterem – latać wysoko i ratować wszystkich.

Pewnego dnia, gdy słońce chowało się za drzewami, Tofik znalazł pod starym dębem coś niezwykłego. To była mała, srebrzysta peleryna zrobiona z liścia klonu. Kiedy ją założył, poczuł, że jest silny i odważny. „Teraz mogę pomagać!” – zawołał radośnie.

Niedaleko, pod krzakiem, mała mrówka Ignaś próbowała przesunąć duży kamień. Kamień był za ciężki, a Ignaś bardzo zmęczony. Tofik podbiegł i delikatnie odsunął kamień. „Dziękuję! Jesteś prawdziwym bohaterem!” – pisnęła mrówka. Tofik uśmiechnął się szeroko.

Potem usłyszał smutne ćwierkanie. Wiewiórka Zosia zgubiła swoje orzechy na łące. Tofik pomógł jej zebrać wszystkie orzechy do koszyka. „Jesteś najlepszy!” – zawołała Zosia, skacząc z radości. Tofik czuł, jak jego serce rośnie z dumy.

Kiedy słońce zaszło, Tofik wrócił do swojej norki. Nagle zobaczył, że mały zajączek Kicuś płacze pod krzakiem. „Zgubiłem drogę do domu” – szlochał. Tofik wziął go za łapkę i zaprowadził do mamy, która czekała z latarką w oknie.

Tofik zdjął pelerynę i położył się na swoim posłaniu. Zamknął oczy i pomyślał: „Nie trzeba latać, żeby być superbohaterem. Wystarczy pomagać innym, a wtedy każdy dzień jest pełen magii.”

Nad lasem zapadła noc. Księżyc świecił jasno, a gwiazdy migotały jak małe iskierki. Tofik ziewnął, przytulił się do swojej poduszki i szepnął: „Dobranoc, lesie. Dobranoc, gwiazdy.” I zasnął spokojnie, śniąc o kolejnych przygodach.

A w lesie wszyscy wiedzieli, że jeśli ktoś potrzebuje pomocy, wystarczy zawołać Tofika – małego misia z wielkim sercem, który każdego dnia udowadniał, że prawdziwy superbohater mieszka w każdym z nas.