Syrenka Iskierka i muszla spełniająca życzenia

— Bajka do czytania —

W błękitnym oceanie, daleko za rafą koralową, mieszkała mała syrenka o imieniu Iskierka. Jej włosy mieniły się jak srebrne fale, a ogon lśnił niczym perłowa łuska. Pewnego dnia, pływając wśród wodorostów, znalazła niezwykłą muszlę - świeciła delikatnym, różowym światłem i wydawała cichy, melodyjny dźwięk.

Iskierka ostrożnie podniosła muszlę i przyłożyła ją do ucha. Wtedy usłyszała szept: „Spełnię jedno twoje życzenie, ale pamiętaj – możesz go użyć tylko raz”. Serce syrenki zabiło mocniej. Zawsze marzyła o najpiękniejszej tiare z pereł albo o tym, by umieć tańczyć z delfinami.

Pobiegła do swojej przyjaciółki, ośmiorniczki Oli, by pochwalić się znaleziskiem. Ola westchnęła: „Och, jaka piękna! Ja też chciałabym mieć taką muszlę”. Iskierka zobaczyła smutek w oczach przyjaciółki i pomyślała: „Może powinnam życzyć czegoś dla Oli?”.

Następnego dnia Iskierka popłynęła do starego żółwia Teodora, który wiedział wszystko o oceanie. Opowiedziała mu o muszli. Teodor uśmiechnął się mądrze: „Największe skarby nie są zrobione z pereł ani złota. Czasem jedno dobre życzenie dla kogoś innego może dać więcej radości niż sto dla siebie”.

Iskierka zamyśliła się. Nagle przypomniała sobie, że Ola od dawna marzy o nowym domku na dnie laguny, bo jej stary koralowiec został zniszczony przez burzę. Syrenka postanowiła wykorzystać muszlę, by pomóc przyjaciółce. Zamknęła oczy i szepnęła życzenie.

Z muszli wytrysnęła kaskada iskier, a przed oczami Iskierki wyrósł piękny, nowy domek z różowych koralowców. Ola była zachwycona! Przytuliła Iskierkę i podziękowała ze łzami radości. Iskierka poczuła w sercu ciepło, jakiego nigdy wcześniej nie znała.

Wracając do domu, syrenka spotkała małą rybkę, która zgubiła swoją łuskę. Iskierka bez wahania podała jej swoją najpiękniejszą, srebrną łuskę. Rybka uśmiechnęła się i popłynęła dalej. Iskierka zrozumiała, że pomaganie przynosi największe szczęście.

Tego wieczoru Iskierka usiadła na skale i patrzyła w gwiazdy odbijające się w wodzie. Wiedziała, że choć muszla zniknęła, to w jej sercu pozostała magia – magia dobroci i przyjaźni. Fale cicho szumiały kołysankę, a syrenka zasnęła z uśmiechem, marząc o jutrzejszych przygodach.