Bajka o wielkanocnym zajączku

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju Zaczarowanego Lasu mieszkał zajączek o imieniu Tupcio. Miał mięciutkie, białe futerko i różowe, długie uszy, które zawsze sterczały radośnie do góry. Tupcio uwielbiał Wielkanoc, bo wtedy cały las kolorował się w pastelowe barwy, a on mógł malować pisanki.

Tupcio od samego rana skakał po swoim pokoju, przygotowując koszyczek z pisankami. Jego mama, Puchata Zajęczyca, powiedziała: – Tupciu, dziś masz ważne zadanie. Musisz zanieść jajka do wszystkich zwierzątek w lesie, żeby każdy miał radość z Wielkanocy. – Tupcio kiwnął uszkiem i wyruszył w drogę.

Pierwszym przystankiem była nora borsuka Borysa. Borsuk był starszy i trochę marudny. – Dzień dobry, panie Borsuku! – zawołał Tupcio. – Przyniosłem panu pisankę w niebieskie kropki. – Borsuk spojrzał na jajko, a jego smutna buzia rozjaśniła się w uśmiechu. – Dziękuję, mały zajączku – mruknął. – Od razu zrobiło mi się cieplej na sercu.

Tupcio skakał dalej, aż dotarł do strumyka, gdzie mieszkała rodzina bobrów. Bobry budowały tamę, ale jedna z nich, mały Bóbr Bobek, siedział smutny. – Co ci jest? – zapytał Tupcio. – Nikt mi nie dał pisanki – westchnął Bobek. – Mam dla ciebie! – powiedział Tupcio i podał mu jajko w żółtym kolorze. Bobek aż podskoczył z radości.

Kolejna wizyta była u wiewiórki Wiki. Wiewiórka miała małe, ruchliwe łapki i uwielbiała zbierać orzechy. – Wiki, masz pisankę w paski! – zawołał Tupcio. – Dziękuję! – pisnęła wiewiórka. – A ja mam dla ciebie coś słodkiego. – I dała Tupciowi mały cukierek z miodu. Zajączek uśmiechnął się szeroko.

Tupcio szedł już zmęczony, ale nie zapomniał o sowie Soni, która mieszkała na starym dębie. Sowa była mądra i zawsze wiedziała, co powiedzieć. – Tupciu, widzę, że masz dobre serce – powiedziała. – Dzielenie się radością to najpiękniejszy prezent. – Tupcio poczuł, że jego uszy rosną z dumy.

Gdy wrócił do domu, koszyczek był pusty, ale w sercu Tupcia czuł ciepło. Mama przytuliła go i powiedziała: – Widzisz, synku? Najważniejsze nie są jajka, ale to, że dałeś innym uśmiech. – Tupcio zasnął tej nocy, marząc o kolorowych pisankach i przyjaciołach z lasu.

A gdy wstał wielkanocny poranek, pod jego drzwiami leżał mały koszyczek od wszystkich zwierząt. Były w nim nie tylko pisanki, ale i słodkie ciasteczka. Tupcio zrozumiał, że dobroć wraca do nas, gdy ją dajemy innym. I tak, w ciepłym blasku słońca, cały las świętował Wielkanoc.

Tupcio położył się wygodnie w swoim łóżeczku, a przez okno widać było gwiazdy. – Dziś był piękny dzień – szepnął do siebie. – Jutro też będę pomagał. – I zamknął oczy, słysząc cichy szum lasu. Wkrótce zasnął spokojnie, a jego sen był pełen kolorowych pisanek i przyjaźni.