Zajączek Tutek i wielkanocne pisanki

— Bajka do czytania —

W małej, zielonej dolince, gdzie kwitły krokusy i pachniało wiosną, mieszkał zajączek Tutek. Miał mięciutkie, szare futerko i różowe uszy, które zawsze sterczały, gdy był ciekawy. Zbliżała się Wielkanoc, a Tutek bardzo chciał pomóc w przygotowaniach. Rodzina zajączków szykowała się do malowania pisanek, ale Tutek miał własny pomysł na najpiękniejsze jajka.

Tutek pobiegł do swojej norki i wyjął farby: żółtą, czerwoną i niebieską. Chciał zrobić pisanki jak nikt inny. Malował kropki, paski i gwiazdki, ale farby ciągle się rozmazywały. Zajączek westchnął i pomyślał: "Moje pisanki są brzydkie, nie nadają się na święta". Usiadł na kamieniu i poczuł smutek.

Wtedy przyszła do niego siostra Zuzia. Miała w łapkach wiklinowy koszyczek. "Tutku, dlaczego jesteś smutny?" – zapytała. "Bo nie umiem malować pisanek tak ładnie, jak wy" – odpowiedział Tutek. Zuzia uśmiechnęła się ciepło. "Nie chodzi o to, żeby były idealne. Ważne, żebyś malował je z radością" – powiedziała.

Razem wrócili do stołu, gdzie cała zajączkowa rodzina przygotowywała świąteczne dekoracje. Mama zajączka pokazała Tutkowi, jak delikatnie trzymać pędzelek. "Spróbuj namalować to, co lubisz" – szepnęła. Tutek pomalował jajko na niebiesko i dodał żółte słoneczko. Uśmiechnął się, bo wyszło naprawdę wesoło.

Tata zajączek przyniósł koszyczki z wikliny i zieloną rzeżuchę. "Teraz potrzebujemy pisanek do koszyczka" – powiedział. Tutek włożył swoje jajko z słoneczkiem do środka. Obok pojawiły się pisanki Zuzi z różowymi kwiatkami i mamy z delikatnymi wzorkami. Wszystkie razem wyglądały przepięknie.

Nagle Tutek zauważył, że w jednym koszyczku brakuje jajek. "To koszyczek dla samotnej pani Wiewiórki, która mieszka na skraju lasu" – wyjaśniła mama. Tutek bez wahania pobiegł do swojej norki i przyniósł jeszcze trzy pisanki. "Proszę, dla pani Wiewiórki" – powiedział i dodał małą gałązkę bukszpanu.

Wielkanocny poranek był słoneczny i ciepły. Cała rodzina zajączków usiadła w ogródku przy stole nakrytym białym obrusem. Na środku stał koszyczek z pisanymi jajkami, a wokół rosły żonkile. Tutek czuł radość, bo wiedział, że te święta są wyjątkowe, gdy dzieli się dobrem z innymi.

Po śniadaniu wszyscy poszli odwiedzić panią Wiewiórkę. Ona była bardzo wzruszona i podziękowała Tutkowi za pisanki. "Twoje jajko z słoneczkiem dodało mi otuchy" – powiedziała. Zajączek poczuł, jak miło jest sprawiać innym radość. Wieczorem, gdy gwiazdy zaświeciły na niebie, Tutek uśmiechnął się i zasnął spokojnie, myśląc o tym, że najpiękniejsze pisanki to te malowane sercem.