Wróbelek Elemelek i mały skarb

— Bajka do czytania —

Na starym, rozłożystym dębie mieszkał mały wróbelek o imieniu Elemelek. Miał szare piórka, bystre oczka i uwielbiał ćwierkać od samego rana. Każdego dnia przysiadał na gałęzi i obserwował świat, ciesząc się słońcem i śpiewem innych ptaków.

Pewnego ranka Elemelek usłyszał cichutkie, smutne pipanie. Nie pochodziło od znajomych sikorek ani od pani wiewiórki. Zaciekawiony zfrunął niżej i pod krzakiem malin zobaczył małe pisklę. Było szare, puchate i drżało ze strachu. "Gdzie twoja mama?" – zapytał Elemelek. Pisklę tylko smutno zapiłało.

Elemelek postanowił pomóc. Rozejrzał się wokoło, ale nigdzie nie było widać dorosłego gołębia. Pisklę na pewno wypadło z gniazda. "Nie martw się, znajdziemy twoje gniazdo" – powiedział Elemelek i wzbił się w powietrze. Z góry lepiej widać wysokie gałęzie.

W drodze spotkał mądrą sikorkę Helenkę. "Helenko, to pisklę zgubiło gniazdo. Czy wiesz, gdzie mieszkają gołębie?" Sikorka pokiwała główką. "Gołębie gniazdują na dębie przy strumyku – odparła. – Zaprowadzę was!"

Razem polecieli na drugi koniec lasu. Na wysokim dębie przy strumyku było duże gniazdo z gałązek. Elemelek ostrożnie podniósł pisklę i umieścił je w gnieździe. W tej samej chwili nadleciała mama gołębica. "Dziękuję, mały wróbelku! – zaćwierkała. – Jesteś bardzo odważny i dobry."

Elemelek poczuł ogromną radość. Nigdy wcześniej nie czuł się tak ważny. Uśmiechnął się do Helenki i razem wrócili na swoją łąkę. Po drodze znalazł kilka smacznych okruszków chleba – prezent od słońca za jego dobre serce.

Gdy zapadł zmierzch, Elemelek wrócił do swojego gniazdka na starym dębie. Był zmęczony, ale szczęśliwy. Mama wróbelka pogłaskała go po piórkach i powiedziała: "Dobrze, że pomogłeś, synku. Pomaganie innym to największy skarb."

Noc otuliła las ciszą. Na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Elemelek wtulił się w miękkie piórka, przymknął oczka i słuchał szumu liści. Myślał o małym pisklęciu i o tym, jak dobrze jest mieć przyjaciół. Jego ćwierkanie stało się cichutkie, a sen przyszedł lekko jak letni wietrzyk.