Zimowa iskierka

— Bajka do czytania —

Mała wiewiórka Zuzia obudziła się pewnego ranka i od razu zauważyła, że coś się zmieniło. W jej dziupli było chłodniej niż zwykle, a przez szparę w drzewie wpadało dziwne, białe światło. Zuzia przeciągnęła się, otworzyła oczy i wyjrzała na zewnątrz.

Wszystko wokół było białe! Drzewa, krzewy, ścieżki – wszystko pokrywał puszysty, miękki koc ze śniegu. Zuzia nigdy wcześniej nie widziała czegoś takiego. Wciągnęła noskiem zimne powietrze i aż kichnęła. "Ale dziwnie!" – pomyślała i ostrożnie wyskoczyła z dziupli.

Śnieg skrzypiał pod jej łapkami. Zuzia zrobiła kilka kroków i nagle zapadła się w białą pierzynkę po same uszy. "Ojej!" – pisnęła, ale zaraz potem zachichotała, bo było jej przyjemnie i miękko. Zaczęła hasać, robić małe ślady i cieszyć się każdym kłębkiem puchu.

Nagle usłyszała głos: "Hej, Zuziu! Widzę, że odkrywasz zimę!" To była mądra sowa Lila, która siedziała na gałęzi. Zuzia zamrugała: "Zima? Co to takiego?" Lila uśmiechnęła się i opowiedziała, że zima to czas, gdy wszystko odpoczywa pod białą kołderką, a zwierzęta mają ciepłe futerka, żeby nie marznąć.

Zuzia zastanowiła się: "A co z jedzeniem? Gdzie znajdę moje orzeszki?" Lila pokazała jej, że pod śniegiem kryją się zapasy. Wiewiórka szybko wykopała kilka żołędzi, które schowała jesienią. "Widzisz? Zima też o nas pamięta!" – zaćwierkała radośnie.

Później Zuzia spotkała zajączka Stefka, który skakał po śniegu i zostawiał śmieszne ślady. Stefek zaprosił ją do zabawy w berka. Biegali między drzewami, a śnieg sypał się na ich główki jak drobne gwiazdki. Zuzia była szczęśliwa – zima wcale nie była straszna.

Gdy słońce zaczęło chylić się ku zachodowi, Zuzia wróciła do swojej dziupli. Była zmęczona, ale uśmiechnięta. Usiadła przy oknie i patrzyła, jak płatki śniegu wirują w blasku gwiazd. Czuła, że to wszystko jest piękne – biały las, przyjaciele i cisza.

W końcu Zuzia zwinęła się w kłębek, otulona puszystym ogonkiem. Przymknęła oczy, słuchając, jak wiatr cicho szumi w gałęziach. "Dobranoc, zimo" – wyszeptała i zasnęła spokojnie, marząc o śnieżnych przygodach.