Siedmiu przyjaciół z tajemniczego lasu

— Bajka do czytania —

W sercu Zaczarowanego Lasu mieszkało siedmioro niezwykłych przyjaciół – każde z nich było opiekunem jednego dnia tygodnia. Razem dbali o to, by dni mijały radośnie i w dobrym porządku.

Pierwszym z nich był Miś Poniedziałek. Miał szarą, puszystą sierść i zawsze nosił mały plecak pełen narzędzi. To on rozpoczynał każdy tydzień, budząc wszystkich mieszkańców lasu radosnym pomrukiem. „Czas na nowe przygody!” – wołał, a ptaki zaczynały śpiewać głośniej niż zwykle.

Drugi dzień należał do Żabki Wtorek. Skakała najwyżej ze wszystkich, a jej zielona skórka lśniła w porannym słońcu. Uczyła inne zwierzęta, jak robić długie skoki przez leśne kałuże. „Wtorek to najlepszy dzień na trening!” – powtarzała z uśmiechem.

Kolejnym był Lisek Środa. Miał rudą kitę i bystre oczy, które wypatrywały różności. Lubił porządkować leśne szlaki i pomagać zagubionym wiewiórkom. „W środę zawsze znajdziemy drogę do celu” – mówił, układając liście w kolorowe wzory.

Czwartek należał do Sarenki o imieniu Czwartunia. Była delikatna i cicha, a jej brązowe oczy błyszczały spokojem. Spędzała czas na łące, ucząc małe zwierzęta cierpliwości. „Czwartek to dzień na wsłuchanie się w szum traw” – szeptała łagodnie.

Piątek to dzień Pracowitego Borsuka. Miał czarno-biały pasek na pyszczku i uwielbiał budować. Razem z mrówkami naprawiał ścieżki z kory i przygotowywał spiżarnie na zimę. „W piątek robimy to, co trzeba, by potem odpoczywać” – mruczał zadowolony.

Sobota należała do Sowy Zosi. Choć była mądra, najbardziej lubiła się bawić. Organizowała nocne zabawy w blasku księżyca, a wszystkie zwierzęta tańczyły w kręgu. „Sobota to czas radości i śmiechu!” – pohukiwała wesoło.

Ostatnim był Jeżyk Niedziela. Miał miękki brzuszek i kolce na grzbiecie. Uwielbiał spokojnie leżeć na mchu i obserwować gwiazdy. Gdy przychodziła niedziela, zapadała cisza – jeżyk zamykał oczy i szeptał do przyjaciół: „Dobranoc, dobranoc, kochany lesie. Jutro znów się spotkamy”.

Tej nocy, gdy jeżyk Niedziela zasnął, nad lasem rozbłysły gwiazdy. Siedmiu przyjaciół wtuliło się w swoje legowiska i poczuło, że każdy dzień jest ważny, a wszystkie dni tygodnia tworzą razem coś pięknego. W lesie zapadła taka cisza, że słychać było tylko szelest liści – dobranoc, maleńki śnie, dobranoc.