Planeta Cichych Szeptów

— Bajka do czytania —

Pewnego wieczoru Tymek patrzył przez swoje małe teleskop na niebo i nagle zobaczył maleńką, migoczącą kropkę, której nigdy wcześniej nie widział.

Gdy dłużej się wpatrywał, kropka zaczęła rosnąć i zbliżać się do niego. – To planeta! – zawołał – I zaprasza mnie do środka!

Tymek wsiadł do swojego wyobrażonego statku kosmicznego, zamknął oczy i poleciał w stronę tajemniczego świata. Po chwili wylądował na miękkiej, niebieskiej trawie. Wokół stały małe domki z błyszczących kamieni.

W trawie biegały małe, futrzane stworzonka – przypominały puszyste kulki z uszami. Nie mówiły głośno, tylko szeptały i pokazywały gestami, że wszyscy chodzą cichutko.

Tymek zapytał: – Dlaczego tu wszyscy szepczą? Jeden ze stworków podszedł i szepnął: – Na naszej planecie każdy dźwięk ma znaczenie. Kiedy ktoś krzyczy, gubią się gwiazdy na niebie.

Tymek rozejrzał się i rzeczywiście – kilka małych gwiazdek leżało na ziemi. – Pomogę wam je zebrać – powiedział i zaczął ostrożnie podnosić migoczące okruchy.

Stworki uśmiechały się, a ich szepty stały się jeszcze lżejsze. Tymek zrozumiał, że cisza pomaga słyszeć szum kosmosu i krople rosy na liściach.

Nadszedł czas powrotu. Tymek wsiadł do statku, pomachał stworkom, a planeta Cichutko zaiskrzyła na pożegnanie.

Mama przyszła do pokoju Tymka, pogłaskała go po głowie i powiedziała dobranoc. Tymek opowiedział jej cichutko o swojej przygodzie, a potem zamknął oczy. Gwiazdy za oknem mrugały sennie, a on zapadł w najspokojniejszy sen.