Bajka o konikach, które znalazły gwiazdkę

— Bajka do czytania —

W Dolinie Tęczowych Grzyw mieszkały trzy małe koniki: Iskierka, Skoczek i Mruczek. Iskierka miała złotą grzywę, która lśniła w słońcu, Skoczek uwielbiał skakać przez kałuże, a Mruczek zawsze cicho rżał, gdy był szczęśliwy. Każdego wieczoru, przed snem, koniki patrzyły w niebo i liczyły gwiazdy. Ale pewnej nocy jedna z gwiazd spadła i ukryła się gdzieś w lesie.

Następnego ranka Iskierka zauważyła, że na niebie brakuje jednej małej gwiazdki. „Chodźcie, znajdziemy ją!” – zarżała radośnie. Skoczek i Mruczek zgodzili się bez wahania. Wyruszyli w stronę Lasu Szeleścistego, gdzie drzewa szeptały tajemnicze historie.

W lesie spotkali sowę Zuzię, która spała na gałęzi. „Zuziu, widziałaś spadającą gwiazdkę?” – zapytał Skoczek. Sowa otworzyła jedno oko i powiedziała: „Huu, huu, słyszałam coś błyszczącego za Wzgórzem Ech. Ale uważajcie, tam jest bardzo cicho i spokojnie.” Koniki podziękowały i ruszyły dalej.

Za Wzgórzem Ech zobaczyły polanę pełną świetlików. Pośrodku, na miękkim mchu, leżała mała, migocząca gwiazdka. „Jesteś taka malutka!” – zdziwił się Mruczek. Gwiazdka odpowiedziała cieniutkim głosikiem: „Zgubiłam się i boję się ciemności.” Iskierka delikatnie dotknęła ją nosem.

„Nie martw się, pomożemy ci wrócić do domu” – powiedziała Iskierka. Skoczek zaproponował, że zaniesie gwiazdkę na swoim grzbiecie, a Mruczek będzie jej śpiewał cichą kołysankę. Szli powoli, aby gwiazdka nie spadła, a świetliki oświetlały im drogę.

Gdy dotarli na szczyt Wzgórza Ech, Iskierka podrzuciła gwiazdkę wysoko w górę. Gwiazdka wzbiła się w niebo, zajaśniała mocniej i zajęła swoje miejsce obok innych gwiazd. „Dziękuję!” – szepnęła, a koniki pomachały jej kopytkami.

Zmęczone, ale szczęśliwe koniki wróciły do Doliny Tęczowych Grzyw. Położyły się na miękkiej trawie i patrzyły w rozgwieżdżone niebo. Iskierka, Skoczek i Mruczek czuli, że razem mogą zrobić wszystko. A gwiazdka świeciła dla nich najjaśniej ze wszystkich.

W końcu Mruczek ziewnął i powiedział: „Czas spać, bo jutro znów będziemy mieli przygody.” Iskierka i Skoczek przytuliły się do siebie, a nad nimi migotała mała, wdzięczna gwiazdka. W dolinie zapanowała cisza, przerywana tylko cichym rżeniem i szumem nocnego wiatru. Dobranoc, koniki – szepnęły gwiazdy.