Puszek i Złota Gwiazdka

— Bajka do czytania —

W małym drewnianym domku na skraju wielkiego lasu mieszkał mały rudy kotek o imieniu Puszek. Miał on miękkie futerko i wielkie zielone oczy, którymi patrzył na świat z ciekawością. Każdego wieczoru siadał na parapecie i obserwował gwiazdy, które zapalały się na niebie jak srebrne iskierki.

Pewnej nocy, gdy księżyc schował się za chmurą, Puszek zauważył coś niezwykłego. Mała, migocząca gwiazdka spadła z nieba i ukryła się gdzieś w lesie. Kotek bardzo się zaniepokoił, bo wiedział, że gwiazdki czują się samotne, gdy spadną z nieba.

„Muszę jej pomóc” – pomyślał Puszek i ostrożnie wyskoczył przez okno. Mimo że bał się ciemnego lasu, odwaga kazała mu iść naprzód. Ścieżką między drzewami biegł cichutko, a jego małe łapki stąpały po mchu jak aksamitne poduszeczki.

Nagle usłyszał cichutki płacz. To gwiazdka siedziała pod starym dębem i ocierała swoje srebrne łezki. „Dlaczego płaczesz?” – zapytał Puszek, siadając obok. „Zgubiłam drogę do domu, a niebo jest dziś takie pochmurne” – wyszeptała gwiazdka drżącym głosikiem.

Kotek pomyślał chwilę, a poten powiedział: „Nie martw się, pokażę ci drogę na najwyższe wzgórze. Stamtąd lepiej widać niebo!”. Gwiazdka uśmiechnęła się blado i przyczepiła się do ogonka Puszka, by nie zgubić się w ciemnościach.

Szli razem przez las, a Puszek opowiadał straszną historię o tym, jak kiedyś własny cień go przestraszył. Gwiazdka śmiała się srebrzyście, a jej światło stawało się coraz jaśniejsze. Po drodze spotkali śpiącego jeża, który chrząknął i odwrócił się na drugi bok.

Gdy dotarli na polanę na szczycie wzgórza, Puszek podniósł głowę i powiedział: „Teraz już możesz wrócić do swoich sióstr na niebie”. Gwiazdka objęła kotka małymi promyczkami i szepnęła: „Dziękuję za odwagę i dobre serce”.

Potem wzleciała wysoko, a jej blask rozświetlił całe niebo. Puszek patrzył za nią z zachwytem. Ciemność już go nie przerażała – wiedział, że nawet w najmroczniejszą noc można znaleźć przyjaciół i światło. Wrócił do swojego domku, wskoczył na miękką poduszkę i zmrużył oczy.

Nad lasem zapadła cisza, a jedyny dźwięk to cichy szum wiatru. Puszek westchnął sennie, patrząc na gwiazdy. Jedna z nich mrugała do niego najjaśniej – to jego mała przyjaciółka. Kotek zamknął oczy i spokojnie zasnął, śniąc o srebrnych gwiazdkach i lesie pełnym przygód.