Zaginiona Kokardka

— Bajka do czytania —

W pokoju Zosi, na półce pełnej pluszaków i lalek, mieszkała najpiękniejsza lalka o imieniu Lila. Miała jedwabne, kasztanowe włosy i zawsze nosiła niebieską kokardkę - swój największy skarb. Pewnego ranka, gdy Zosia bawiła się swoimi zabawkami, kokardka nagle zniknęła!

Lila była bardzo smutna. Bez swojej ulubionej kokardki czuła się niekompletna. Najstarsza lalka w pokoju, Pani Róża, zaproponowała: 'Może wspólnie poszukamy? W grupie zawsze raźniej!'. Inne lalki ochoczo się zgodziły i tak zaczęła się wielka wyprawa.

Pierwsza na poszukiwania ruszyła lalka Baletnica. Sprawdziła wszystkie zakamarki pod łóżkiem, gdzie często gubił się różne drobiazgi. 'Nic tu nie ma!' - westchnęła rozczarowana. Wtedy Plastikowy Żołnierzyk zaproponował: 'Może kokardka wpadła do skrzyni z zabawkami?'. Lalki zaczęły ostrożnie przeszukiwać skrzynię.

Podczas poszukiwań lalka Myszka zauważyła, że pluszowy miś wygląda na smutnego. Okazało się, że zgubił guzik od sweterka. 'Najpierw pomóżmy misiowi!' - zawołała Lila, choć sama bardzo przeżywała stratę kokardki. Wspólnymi siłami szybko znaleźli zgubę misia.

Gdy już wszyscy byli gotowi do dalszych poszukiwań, lalka Kasia przypomniała sobie: 'Zosia wczoraj bawiła się w ogrodzie! Może kokardka tam jest?'. Cała gromadka wyruszyła przez otwarte okno na dwór, uważając, by nikt ich nie zauważył.

W ogrodzie przyjaciele rozdzielili się. Lalka Wróżka sprawdziła kwiatowe rabaty, Plastikowy Żołnierzyk przeszukał ścieżki, a Lila z Panią Różą zajrzały pod huśtawkę. Nagle usłyszeli radosny okrzyk: 'Znalazłam!' - wołała lalka Baletnica, trzymając w ręku niebieską kokardkę.

Okazało się, że kokardka zaczepiła się o gałązkę krzewu różanego. 'Dziękuję wam wszystkim!' - mówiła wzruszona Lila, gdy przyjaciele pomagali jej zawiązać kokardkę na miejscu. 'Bez was nigdy bym jej nie odnalazła'. Pani Róża uśmiechnęła się: 'Prawdziwi przyjaciele zawsze pomagają sobie w potrzebie'.

Wieczorem, gdy Zosia ułożyła wszystkie lalki na półce, Lila przytuliła się do swoich przyjaciół. Była szczęśliwa, że ma tak wspaniałą paczkę, z którą może dzielić zarówno zabawy, jak i troski. Kokardka lśniła w świetle księżyca, a w pokoju panowała ciepła, przyjacielska atmosfera.