Magiczny prezent od małego renifera

— Bajka do czytania —

W dalekiej Laponii, gdzie śnieg skrzy się jak diamenty, a gwiazdy są tak blisko, że można je prawie dotknąć, mieszkał mały renifer o imieniu Płatek. Płatek był najmłodszym z reniferów Świętego Mikołaja i bardzo chciał być taki jak jego starsi bracia – silny i szybki.

Każdego wieczoru Płatek obserwował, jak reszta reniferów ćwiczy do wielkiej podróży. Biegały po zaśnieżonych polach, skakały nad przeszkodami i ciągnęły ciężkie sanie. Ale Płatek był jeszcze mały i często się potykał. 'Nie martw się,' mówiła mu mama, 'każdy ma swój czas. Prawdziwa siła nie zawsze tkwi w mięśniach.'

Pewnego dnia, gdy wszystkie renifery trenowały, Płatek usłyszał cichy płacz. To była mała wiewiórka, która zgubiła swoją zapasową kryjówkę z orzechami. Zima była długa, a ona bała się, że nie przetrwa bez jedzenia. Płatek bez wahania postanowił pomóc. Przeszukał każdy zakątek lasu, aż znalazł starą dziuplę pełną orzechów.

Wiewiórka była bardzo wdzięczna. 'Jesteś prawdziwym przyjacielem,' powiedziała. Wieść o dobrym uczynku Płatka szybko rozeszła się po lesie. Wkrótce inne zwierzęta zaczęły prosić go o pomoc. Płatek pomógł zajączkowi naprawić norkę, a sarence znaleźć drogę do domu, gdy zgubiła się w śnieżycy.

Kiedy nadszedł wieczór wigilijny, Święty Mikołaj wezwał wszystkie renifery. 'Musimy wybrać tego, który poprowadzi sanie tej nocy,' powiedział. Wszystkie renifery stanęły w rzędzie, dumne i gotowe. Ale Mikołaj spojrzał na Płatka i uśmiechnął się. 'Ty, mały reniferze, pokazałeś największą siłę – siłę dobrego serca. Dziś poprowadzisz sanie.'

Płatek nie mógł uwierzyć. 'Ale ja nie jestem najszybszy ani najsilniejszy,' szepnął. 'Nie trzeba być najszybszym, by rozświetlać czyjeś życie,' odpowiedział Mikołaj. 'Twoja dobroć sprawiła, że w lesie zapanowała radość. To jest prawdziwa magia świąt.'

I tak mały renifer poprowadził sanie tej nocy. Leciał wysoko nad lasem, a wokół niego tańczyły gwiazdy. Płatek czuł, jak jego serce wypełnia ciepło. Zrozumiał, że najważniejsze nie są mięśnie ani szybkość, ale to, jak potrafimy pomagać innym.

Gdy sanie wylądowały z powrotem w Laponii, wszystkie zwierzęta czekały na Płatka. 'Dziękujemy ci, mały reniferze,' zawołały chórem. Płatek uśmiechnął się i spojrzał w niebo. Gwiazdy migotały jak iskierki radości. Zmęczony, ale szczęśliwy, położył się na miękkim śniegu i zamknął oczy. Wokół panowała cisza, a nad nim rozciągał się srebrzysty dywan gwiazd. Dobranoc, mały reniferku.