Bajka o dwóch sercach, które biły razem

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym domku na skraju lasu mieszkało rodzeństwo: Filip i Zosia. Filip miał pięć lat, a Zosia trzy lata więcej. Choć bardzo się kochali, czasem trudno im było dzielić się zabawkami i uwagą mamy. Pewnego dnia wydarzyło się coś, co na zawsze zmieniło ich spojrzenie na bycie rodzeństwem.

W ogrodzie rosło wielkie, stare drzewo, a na jego najgrubszej gałęzi wisiała huśtawka. Filip i Zosia uwielbiali się na niej huśtać. Pewnego popołudnia, gdy słońce świeciło wysoko, Zosia bujała się wesoło, a Filip stał obok i tupał nogą.

„Moja kolej!” – zawołał Filip, ale Zosia nie chciała zejść. „Jeszcze tylko pięć minut” – powiedziała. Filip poczuł, jak w brzuchu robi mu się przykro. Usiadł na trawie, oparł brodę na kolanach i patrzył na siostrę z żalem.

Wtedy z kuchni wyszła mama i zaproponowała: „A może pobawicie się razem w coś nowego? Mam pomysł na domek z koców w salonie!”. Filip spojrzał na Zosię, a Zosia na Filipa. Zosia zeskoczyła z huśtawki i podbiegła do brata.

„Pomóż mi zrobić domek, a potem huśtawka będzie twoja” – powiedziała Zosia. Filip uśmiechnął się szeroko. Razem pobiegli do domu. W salonie rozłożyli dwa duże koce, przynieśli poduszki, a Zosia zrobiła wejście w kształcie serca.

W domku z koców było przytulnie i tajemniczo. Filip wziął swoją latarkę, a Zosia ulubionego misia. Siedzieli obok siebie, a mama przyniosła im kubki ciepłego kakao. „Widzicie” – powiedziała mama – „kiedy się dzielicie, zabawa jest lepsza”.

Potem Zosia nauczyła Filipa składać papierowe samoloty. Filip złożył mały, zielony samolocik i podarował go Zosi. „Dla ciebie” – szepnął. Zosia przytuliła go mocno. „Jesteś najlepszym bratem na świecie” – powiedziała. Filip poczuł ogromne ciepło w sercu.

Od tego dnia Filip i Zosia zawsze pamiętali o dzieleniu się. Gdy któreś z nich było smutne, drugie przynosiło mu ulubioną zabawkę. Wieczorami, przed snem, siadali razem na dywanie i opowiadali sobie historie. Bycie rodzeństwem stało się ich największym skarbem.