Tomek i strażacka przygoda

— Bajka do czytania —

Tomek miał pięć lat i z całego serca chciał zostać strażakiem. Każdego dnia zakładał czerwony hełm z kartonu i biegał po podwórku, udając, że gasi pożary. Babcia często się uśmiechała i mówiła: „Kiedyś na pewno nim będziesz, Tomku”.

Pewnego słonecznego poranka mama zabrała Tomka do prawdziwej remizy strażackiej. Gdy tylko przekroczył próg, jego oczy zrobiły się okrągłe jak spodki. W garażu stał ogromny, czerwony wóz strażacki, błyszczący jak nowa zabawka.

Strażak pan Stefan pokazał Tomkowi całą remizę. Były tam długie węże, lśniące topory i drabina sięgająca prawie sufitu. „To wszystko służy do ratowania ludzi i zwierząt” – wyjaśnił pan Stefan, a Tomek słuchał jak zaczarowany.

Nagle z radiowozu dobiegł sygnał. Pan Stefan spojrzał na kolegów i powiedział: „Mały kotek utknął na wysokim drzewie w parku. Musimy jechać!” Tomek zapytał, czy może popatrzeć. Mama zgodziła się, więc wsiedli do samochodu i pojechali za wozem strażackim.

W parku zebrało się sporo osób. Wszyscy patrzyli w górę, gdzie na cienkiej gałęzi siedział przestraszony biały kotek. Strażacy szybko rozłożyli drabinę. Jeden z nich wszedł na górę, ostrożnie chwycił kotka i zniósł go na dół. Ludzie zaczęli klaskać.

Tomek podszedł do pana Stefana i zapytał: „Czy to też jest gaszenie pożarów?” Strażak uśmiechnął się i odpowiedział: „Nie, Tomku. To ratowanie. Strażacy pomagają nie tylko w ogniu, ale zawsze, gdy ktoś potrzebuje pomocy. Nawet mały kotek to ważna sprawa.”

Tomek zrozumiał wtedy, że nie trzeba wielkiego pożaru, by być bohaterem. Wystarczy odrobina odwagi i chęć pomocy. Gdy wracali do domu, powiedział do mamy: „Mamo, ja też chcę pomagać. Nawet jeśli to tylko małe rzeczy.” Mama pogłaskała go po głowie.

Wieczorem Tomek położył się do łóżka ze swoim kartonowym hełmem na poduszce. Przez okno widać było pierwszą gwiazdkę. Zamknął oczy i pomyślał o strażakach, o kotku i o tym, że każdy może być odważny. Po chwili zasnął, a we śnie jechał wielkim czerwonym wozem w stronę księżyca.