Bajka o wakacjach króliczka Kica

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego poranka mały króliczek Kico obudził się bardzo podekscytowany. Dziś zaczynały się jego pierwsze wakacje! Cała rodzina pakowała się do samochodu, a Kico nie mógł się doczekać, by zobaczyć jezioro, o którym tyle opowiadała mu mama.

W drodze nad jezioro Kico przykleił nos do szyby i oglądał mijane pola, lasy i łąki. – Mamo, jak długo jeszcze? – pytał co chwilę. – Już niedługo, synku – odpowiadała mama. – Zanucimy piosenkę i czas szybciej minie. I tak śpiewali o słoneczku, o motylkach i o wielkiej przygodzie, która na nich czeka.

Gdy wreszcie dotarli na miejsce, Kico wyskoczył z samochodu i zaczął biegać po zielonej trawie. Przed nim rozciągała się tafla jeziora, lśniąca w promieniach słońca. – Wooooow! – zawołał. – Tu jest piękniej niż w moich snach! Tata rozłożył koc, a mama wyjęła koszyk pełen smakołyków.

Po południu Kico poszedł z tatą na spacer brzegiem jeziora. Zobaczył kaczki pływające w wodzie, ważkę tańczącą nad sitowiem i małe rybki pluskające przy brzegu. – Tato, a czy w wakacje zawsze jest tak ciekawie? – zapytał. – Jeżeli umiesz patrzeć, to każdego dnia znajdziesz coś niezwykłego – odpowiedział tata z uśmiechem.

Kolejnego dnia Kico poznał nowych przyjaciół – małą żabkę Zuzię i wiewiórkę Wiki, które też spędzały wakacje nad jeziorem. Razem zbierali kolorowe kamyki, skakali po molo i chowali się w wiklinowych zaroślach. Kico zauważył, że największą radość sprawia mu dzielenie się zabawą z innymi.

Wieczorem rodzice rozpali małe ognisko. Kico siedział między mamą a tatą i piekł pianki na patyku. Patrzył w niebo, które powoli zmieniało się z pomarańczowego w granatowe. – Mamusiu, dlaczego gwiazdy świecą? – zapytał. – Świecą, żeby przypominać nam o wszystkich dobrych chwilach – wyszeptała mama, tuląc go do siebie.

Kiedy ogień przygasł, a księżyc zawisł nad wodą, Kico poczuł, jak jego oczy robią się ciężkie. Wakacje były pełne wrażeń, ale teraz czuł spokój i bezpieczeństwo. Pomyślał: „Nie trzeba wielkich pluszowych zamków ani głośnych karuzel. Najlepsze jest to, że jesteśmy razem”.

Tata wziął Kica na ręce i zaniósł do małego domku nad jeziorem. Położył go w łóżeczku, a mama przykryła kołderką. Przez okno wpadało srebrne światło księżyca, a z oddali dobiegał cichy szum fal. – Dobranoc, synku – szepnęli rodzice. – Dobranoc – odszepnął Kico, zamykając oczy. Gwiazdy na niebie migotały delikatnie, układając się w kształt uśmiechu. Wszystko było cicho, ciepło i sennie.